Reizen met de geel-blauwe frituurkar

Reis je weleens met de trein? En dan heb ik het niet over die ene keer per jaar dat je de trein pakt vanwege redenen, maar trein je met enige regelmaat? Dan moet het je zijn opgevallen dat er altijd mensen tussen zitten die nog nooit van persoonlijke hygiëne hebben gehoord. Gadverredamme. Hoe kan het dat je 's morgens al stinkend naar je werk reist? Althans, die conclusie trek ik voor het gemak maar even, heh? Voor hetzelfde geld heb je net je nachtdienst erop zitten en ben je net onderweg naar een douche, maar come on piepols, denk eens aan je mede-forenzen.

 

Weleens van deodorant gehoord?

Nu reis ik zelf dus behoorlijk vaak met de trein (gut, wat mis ik mijn auto) en word ik regelmatig getrakteerd op gratis bierlucht, rotte uien, gemengd met ongewassen haar, een mengsel van te hevige parfums en gore ochtendasemdampen. Jugh. Het ergste zijn nog vaak die momenten (en die zijn er vaak!!) wanneer je als sardientjes opgeblikt staat. Lekker tegen elkaar aangedrukt, je kunt geen kant op en door je mond ademen is de enige optie om te overleven. #treinleven

reizenmetdegeel-blauwefrituurkar_stank.jpeg

Ok, je kunt net een werkdag of - nacht achter de rug hebben, maar heb je dan nog nooit van deodorant of iets dergelijks gehoord? Ruik je dan zelf echt niet dat de hele fakking coupé naar rotte uien meurt? Is je lichaamsgeur je inmiddels zo eigen geworden dat je het totaal niet in de gaten hebt dat de helft van de vlakbij jou staande mede-forenzen staan te kokhalzen? Gadverredamme, gast. Koop een douche ofzo. Knuffel anders eens met een stuk zeep. En vergeet je tanden niet te poetsen. Bah. 

 

 

De geel-blauwe frituurkar

 

Laatst was het toppunt. Of nee, eerder het diepste dieptepunt. Het was 's morgens vroeg en zoals gewoonlijk erg druk in de trein (lees: oude gare sprinter), maar ik wilde heel heel heel graag zitten. Ik zag, tussen de twee coupés in, nog 1 klapstoeltje vrij in het hoekje aan het raam. Op het aansluitende stoeltje zat een best-wel-erg dikke meneer. Ik vroeg hem netjes of ik naast hem mocht zitten, maar zonder op zijn antwoord te wachten nam ik al aanstalten er te gaan zitten. Ik klap het stoeltje naar beneden, waardoor meneer dikbil zijn rechterbil moest optillen, zodat mijn zitting erlangs kon. Geërgerd, zuchtend, puffend en steunend tilde meneer zijn fat ass iets omhoog...en wat er toen gebeurde... 

 

Manmanman, het leek wel of de hele clientèle van Friet van Piet, of broodje Ed Kroket op de stoel naast me zat, want allejezus nogantoe wat stonk die nasty vetklep naar oud frituur. Bij het bewegen van zijn dikke reet kwam er een gigantische walm blegh vrij. Alsof hij zijn jas wekelijks in oud frituurvet wast. En geloof me, dat is geen pretje om tien voor half acht in de ochtend. Zum kotzen. 

 

Ze zouden bij de NS, naast de plaszakken, ook eens na moeten denken over het aanbieden van gasmaskers. Of ga ik nu te ver? 


Lees ook mijn gastblog over het #treinleven

 

 

 

Vond je dit leuk? Deel het nu of laat een reactie achter!

 
blogreacties mogelijk gemaakt door Disqus

Volg Miss Mar




Miss Mar Twittert