Als Poes van huis is dansen de muizen op tafel

Sinds een poosje, al best wel een flink poosje eigenlijk, heb ik last van muizen. Ook al weet ik dat muizen normaal gesproken nooit alleen zijn, vermoedde ik toch echt dat ik een vaste huismuis had. Maar goed, één of meer maakt niet uit, ik moest er vanaf. Twee doosjes gif gehaald en die - op aanraden van de dierenwinkelmevrouw - op strategische wijze neergezet en het wachten kon beginnen.

 

Echter zat ik die periode bij mijn ouders, dus enkel wanneer ik mijn post kwam halen en de ene plant - die toen nog leefde (RIP) - water ging geven, kon ik kijken of ik ergens een dooie muis rook en zag. Maar nee, steeds als Poes thuiskwam was het gif onaangeroerd, maar vond ik wel het een en ander aan uitwerpselen. Naar mijn mening nog steeds niet veel en dus nog steeds dacht ik dat het alleen van mijn vaste huismuisje kon zijn.

 

Shit is aan! 

Op een gegeven moment liep het de spuigaten uit, want ik vond meer keutels en er had er eentje het kabeltje van mijn Wii-sensor doorgebeten. Kutbeest. Dan ga je te ver. Als ik niet kan Mario Karten wanneer ik wíl Mario Karten...en dat is jouw schuld?!? Oeioeioei...shit was aan!

 

Over de datum is goed genoeg

Ik kocht echte ouderwetse muizenvalletjes. Ik vind die krengen eng, want ik ben veel te bang dat mijn eigen tengels ertussen komen. Maar goed, samen met mijn beste vriendin zijn we de uitdaging aangegaan en zij heeft de klemmetjes de eerste keer gespannen. Heldin dat ik ben *kuch. De dierenwinkel mevrouw had gezegd dat je - neenee - geen kaas erop moet leggen. Muizen vangen met kaas kan alleen in de tekenfilm. Muesli, cruesli, knapperige meuk, koek, hondenkoekjes, kattenbrokjes, dat soort lokvoer.

Twee jaar geleden met kerst heb ik een schamel kerstpakketje gekregen en daar zat een pak Muesli bij. En Miss Mar eet dat niet, dus dat stond gewoon lekker over de datum te trekken in de kast. Handig, want dan heb ik mooi wat lokvoer voor de huismuis.

 

Zo slim als een vos, die muis!

De huismuizen anno nu zijn slim als een vos. Dag na dag vond ik mijn klemmetjes leeg terug. Niet alleen geen muisje ertussen, maar het lokvoer was ook weg. Gehaaide krengen. En ineens was het een keer raak. Ik lag al op bed en hoorde in de keuken de val klappen. Maar kijken ging ik niet...veel te bang een gigantisch bloedbad aan te treffen met afgesneden koppies enzo. Bah bah. Ik ga wel kijken als ik morgen wakker word, als het licht is.

 

Smile

De volgende morgen sloop ik - vraag me niet waarom - uiterst stilletjes naar de keuken en ik gluurde om het hoekje. Ja hoor, daar lag ie...hartstikke dood. Hij keek wel blij, dat wel. Hij had zijn oogjes nog open enzo. Smile! 

 

Maar ja, en dan? Wat moet ik nu? Zielig... hijs doooood. En hij zit nog tussen mijn klemmetje. Weggooien? Met klem en al in de prullenbak? Lospeuteren en de klem hergebruiken en huismuis een waardige uitvaart bezorgen door 'm een reisje riool te schenken? Wat doe je ermee in vredesnaam? Laten liggen en wachten tot het donker is, en dan (zonder klem) van het balkon lazerstralen ('t was niet mijn idee, maar vooruit). Voor de katten en de vogels. Iest Natoer! 

 

Opgeruimd staat netjes!

Ik nam die avond waardig afscheid van mijn huismuis door 'm met een sierlijke zwieper over het balkon te slingeren. Ik ben omgedraaid, naar binnen gegaan ('t was fakking koud!) en de val toch maar voor de zekerheid weer 'gevuld' en neergezet. Ik heb mijn handen gewassen en ben naar bed gegaan. Opgeruimd staat netjes. 

 

R.I.P. Koning Huismuis II

Twee dagen later: lokvoer weg. Wel verdraaid! Dus toch. Misschien was het een stelletje en dan heb ik er nog maar één te gaan, dacht ik nog. Van de week had ik nog een aanvaring met huismuis II. Ik betrapte 'm in een openstaand kastje, maar toen 'ie mij zag, wilde hij weg, maar lukte het niet. Een muis in paniek is best schattig. Toch moest 'ie dood. 

 

En dat lukte. De nacht na onze aanvaring heeft ook huismuis II het loodje gelegd. Deze keek iets minder blij, maar ook hij heeft, met een flinke zwieper over het balkon, zijn laatste vlucht gehad. 

 

NEEEEEEE!!

Je zou denken, aangezien ik over het algemeen altijd gelijk heb, dat ik het ook nu bij het juiste eind heb en dat huismuis II de laatste kleine terrorist was. Maar nee, vannacht is opnieuw het voer van het valletje gegeten. Ik zat ernaast. NEEEEEEEE!! En nu zit ik met mijn handen in 't haar, want hoeveel zullen er nog komen? Hoeveel zullen er nog gaan? *zingt* 

 

De aanhouder wint. Let maar 'ns op. Kijken wie er dan op tafel danst...

signature_missmarnl.png

Vond je dit leuk? Deel het nu of laat een reactie achter!

 
blogreacties mogelijk gemaakt door Disqus

Volg Miss Mar




Miss Mar Twittert